Maskers

Elke dag stuk voor stuk zet ik mijn masker af het is alleen wel even wennen.
Mijn vrienden en de mensheid om mij heen leren mij nu beter kennen.
Het blijft moeilijk maar ik doe mij best.
Mijn gevoel zegt dat ik door mijn masker mijn leven heb verpest.
Elke dag doen alsof ik vrolijk ben.
Daarna mezelf eigenlijk niet meer ken.
Het gaat steeds beter met mij
Ik word vaker wakker met een glimlach en dat maakt de mensheid ook weer blij.
Ik zie voorzichtig weer nut in het leven.
Ik heb vrienden om me heen die me liefde geven.
Dat geeft een gevoel wat niet men niet stuk kan krijgen.
Maar soms voel ik me zo rot, dat ik alleen maar kan zwijgen.
Dat ik geen woord meer zeggen, en voel ik me plots zo alleen
Zelfs met al die mensen om me heen